Blog

Stoimy w obliczu kluczowego momentu w rocznym cyklu logistycznym. Gdy kalendarz wskazuje koniec września 2026 roku, większość zamówień dedykowanych na czwarty kwartał znajduje się już na oceanie lub dopływa do portów docelowych. Prawdziwe wyzwanie operacyjne przenosi się jednak na zabezpieczenie ciągłości dostaw na przełomie roku oraz w pierwszym kwartale 2027. 

Przed branżą – jak co roku – okres Chińskiego Nowego Roku, który w 2027 r. rozpoczyna się 6 lutego i przez kilka tygodni wpływa na produkcję oraz funkcjonowanie łańcuchów dostaw powiązanych z Chinami. Menedżerowie e-commerce oraz logistycy firm dystrybuujących sprzęt sportowy zmagają się z trudnym wyzwaniem: jak jednocześnie zarządzać stabilnym importem towarów całorocznych oraz błyskawicznym uzupełnianiem wysoko rotujących artykułów zimowych. W warunkach wyśrubowanych wymogów dotyczących lead time’u kluczem do sukcesu staje się precyzyjna segmentacja korytarzy transportowych według marży, pilności oraz charakteru towaru.

 Q4 w trasie, Q1 pod znakiem zapytania

 Szczyt sezonu przewozowego na Q4 jest już w dużej mierze za nami – większość kontenerów dedykowanych na jesienny i przedświąteczny peak wyjechała z azjatyckich fabryk na przełomie sierpnia i września. O skali przygotowań świadczą aktualne dane branżowe. Przykładem może być Amer Sports, który w ostatnim raporcie wykazywał wzrost poziomu zapasów.

Podczas gdy ładunki na Q4 są w drodze, uwaga logistyków musi natychmiast przekierować się na pierwszy kwartał 2027 roku. Święto Wiosny w Chinach rozpoczyna się 6 lutego, lecz z perspektywy operacyjnej zakłócenia trwają od 6 do nawet 8 tygodni. Zakłócenia zaczynają się od 3 do 4 tygodni przed oficjalną datą święta, gdy pracownicy fabryk ruszają w rodzinne strony i utrzymują przez 2 do 4 tygodni po nim, zanim produkcja powróci do pełnej wydajności: https://mydello.com/blog/chinese-new-year-and-shipping/

Zjawisko tzw. pre-holiday rush drastycznie wpływa na rynek przewozowy. W okresie poprzedzającym CNY rośnie popyt na transport, co może prowadzić do wzrostu stawek oraz ograniczonej dostępności miejsc na statkach i w pociągach: https://olimpwarehousing.com/planning-chinese-new-year-2026-logistics/

Plagą staje się rolowanie ładunków oraz ograniczona dostępność lokalnego transportu drogowego w Azji. Dlatego dostawy planowane na okres poprzedzający CNY warto organizować z odpowiednim wyprzedzeniem, a wielkość bufora czasowego ustalać w zależności od trasy, rodzaju transportu, harmonogramu dostawcy i dostępności miejsc.

Poza tym, skoro ciągłość sprzedaży w Q4 została zabezpieczona ładunkami znajdującymi się w trasie, kluczowym zadaniem staje się sprawne zaplanowanie towarów na Q1 – w szczególności tych, które generują najwyższą marżę i wymagają błyskawicznej rotacji.

Towary całoroczne vs zimowe – różne potrzeby, różne korytarze

Błędem jest stosowanie jednolitej strategii przewozowej dla całego asortymentu, ponieważ poszczególne grupy produktów różnią się: wrażliwością w zakresie okresu dostawy oraz ryzykiem braku dostępności.

Pierwszą grupę stanowi baza asortymentowa, czyli produkty całoroczne. Do tej grupy należą więc np. akcesoria fitness, maty do ćwiczeń, taśmy oporowe czy bidony. Towary te generują zwykle umiarkowaną marżę, a ich sprzedaż pozostaje względnie stabilna przez pełne dwanaście miesięcy. W ich przypadku presja czasu jest niska, a nadrzędnym celem staje się minimalizacja jednostkowego kosztu logistycznego. Rekomendowanym rozwiązaniem transportowym jest tu klasyczny transport morski w pełnych kontenerach (FCL), gwarantujący najniższą stawkę za metr sześcienny przy czasie tranzytu wynoszącym 30–45 dni z Azji do Europy.

Złotym standardem w perspektywie Q4 i Q1 są natomiast artykuły typowo sezonowe. To w branży sportowej deski snowboardowe, narty, wiązania czy odzież termiczna. Charakteryzują się skumulowanym popytem i zwykle wyższą marżą. W tym segmencie opóźnienie dostawy o dwa tygodnie w trakcie szczytu sezonu zimowego oznacza utratę przychodów, których nie da się odrobić w kolejnych miesiącach. Rekomendowanym korytarzem dla tej grupy jest transport kolejowy FCL (np. na trasie Xi’an–Małaszewicze z czasem tranzytu 12–20 dni) lub rozwiązania hybrydowe typu sea-air dla najbardziej pilnych jednostek SKU (ang. Stock Keeping Unit).

Trzecią kategorię tworzą wysokomarżowe akcesoria oraz części zamienne np. specjalistyczne adaptery, zamienne elementy do trenażerów czy zestawy zindywidualizowane. Towary te osiągają zwykle wysokie marże i charakteryzują się niskim wolumenem przy wysokiej wartości jednostkowej. Dla małych, lecz krytycznych dostaw uzupełniających najlepszym wyborem jest transport kolejowy LCL lub fracht lotniczy.

FCL vs LCL – kiedy pełen kontener, a kiedy konsolidacja?

Segmentacja asortymentu według powyższych kryteriów to jednak dopiero pierwszy krok. Kolejnym jest precyzyjny wybór formy załadunku – FCL lub LCL. I tutaj podjęcie decyzji pomiędzy transportem pełnokontenerowym (FCL) a skonsolidowanym (LCL) wymaga zestawienia wielkości zamówienia z aktualną dynamiką rynkową stawek frachtowych.

Transport FCL (Full Container Load) wydaje się optymalnym wyborem, gdy wolumen przesyłki przekracza 15–18 CBM lub jej waga jest większa niż 10–12 ton. FCL zapewnia niższy jednostkowy koszt przewozu, pełną kontrolę nad procesem załadunku w fabryce oraz krótszy czas obsługi celnej i portowej ze względu na brak konieczności dekonsolidacji: https://suaidglobal.com/insights/lcl-sea-freight-cost/

Transport LCL (Less than Container Load) stanowi zwykle elastyczną alternatywę przy mniejszych partiach towaru (poniżej 8–10 CBM), przy wprowadzaniu na rynek produktów testowych lub w sytuacjach, gdy zachodzi potrzeba pilnego uzupełnienia zapasów bez mrożenia kapitału. W LCL koszt głównego przewozu jest kalkulowany w zależności od wielkości i/lub wagi przesyłki, dzięki czemu nadawca nie musi ponosić kosztu całego kontenera.

W praktyce menedżerskiej można przyjąć następujące kryterium:

• Poniżej ok. 8 CBM: zwykle warto rozpocząć kalkulację od wariantu LCL.
• 8–15/17 CBM: strefa analizy – porównanie całkowitego kosztu LCL i FCL.
• Powyżej ok. 15/17 CBM: FCL coraz częściej może okazać się bardziej opłacalny, ale decyzja wymaga kalkulacji konkretnej przesyłki.

Przy czym oczywiście zawsze znaczenie ma też waga/gęstość towaru, koszty lokalne, relacja, stawki w danym tygodniu, liczba dostawców i docelowych odbiorców. Powyższych zaleceń nie można stosować na sztywno.

Właściwy dobór formy załadunku musi być jednak połączony z decyzją dotyczącą samego korytarza transportowego.

Morze, kolej, powietrze – który korytarz dla jakiego towaru

Dobór odpowiedniego środka transportu determinowany jest przez rachunek ROI, w którym koszt przewozu zestawiany jest z ryzykiem utraty marży w przypadku braku towaru na półce.

Transport morski pozostaje fundamentem logistyki globalnej. Czas tranzytu z portów azjatyckich do Europy wynosi od 30 do 45 dni (np. na trasie Szanghaj–Le Havre jest to 30–35 dni, a z Ningbo do Le Havre 32–42 dni). Mimo utrzymujących się wysokich i zmiennych stawek frachtowych, fracht morski oferuje najniższy koszt w przeliczeniu na jednostkę towaru. Jest to korytarz dedykowany dla wielkowolumenowych przesyłek FCL zawierających produkty całoroczne o niskiej i średniej marży: https://www.unionsourcechina.com/sea-freight-vs-air-freight-vs-rail-transport/

Transport kolejowy (China-Europe Railway Express) wypełnia lukę operacyjną między morzem a lotnictwem. Przy czasie przejazdu rzędu 12–20 dni (terminal–terminal, zależnie od serwisu) może skrócić czas przewozu w stosunku do transportu morskiego nawet o około połowę, przy kosztach znacząco niższych niż w frachcie lotniczym: https://www.europeanguanxi.com/post/the-china-europe-railway-express-a-closer-look-into-the-world-s-longest-railway-line To optymalny wybór dla towarów sezonowych o średniej i wysokiej marży, które muszą znaleźć się w magazynach w precyzyjnie określonym okienku czasowym.

Przy wyborze kolejowego korytarza północnego należy jednak każdorazowo zweryfikować zgodność rodzaju towaru i trasy z aktualnymi regulacjami sankcyjnymi.

Transport lotniczy to rozwiązanie do zadań specjalnych. Czas tranzytu wynosi od 2 do 7 dni, jednak koszt jest najwyższy w zestawieniu. Może być ekonomicznie uzasadniony w przypadku towarów o wysokiej wartości jednostkowej, wysokim koszcie braku dostępności lub krytycznym ryzyku wyczerpania zapasów, a także przy premierach i awaryjnych uzupełnieniach.

Warto brać pod uwagę również korytarze hybrydowe, takie jak sea-air. Towar płynie statkiem z Azji do węzła przeładunkowego w Dubaju lub Singapurze, skąd po przeładunku leci samolotem do Europy. Sea-air może być istotnie tańszy od frachtu lotniczego, przy czasie dostawy wyraźnie krótszym niż w transporcie morskim.

Kluczem do optymalizacji budżetu logistycznego jest wyeliminowanie podejścia „jednego rozmiaru dla wszystkich” i elastyczne dzielenie wolumenów na poszczególne korytarze.

Podsumowanie i checklista operacyjna

Choć ładunki na Q4 znajdują się już na oceanach i szlakach kolejowych, ryzyko zakłóceń związanych z Chińskim Nowym Rokiem wymaga podjęcia natychmiastowych działań w odniesieniu do dostaw na Q1. Aby zabezpieczyć płynność operacyjną firmy, warto wdrożyć następującą checklistę na październik i listopad 2026 roku:

1. Przeprowadź segmentację asortymentu: Podziel nadchodzące zamówienia na towary całoroczne, sezonowe oraz wysokomarżowe akcesoria.
2. Dopasuj korytarze przewozowe: Przypisz transport morski do bazy całorocznej, kolejowy do artykułów zimowych, a rozwiązania lotnicze lub hybrydowe zachowaj dla awaryjnych uzupełnień.
3. Porównaj warianty FCL/LCL: Przy mniejszych wolumenach rozpocznij kalkulację od LCL, natomiast wraz ze wzrostem objętości przesyłki porównaj całkowite koszty LCL i FCL. O wyborze powinny decydować również m.in. waga towaru, trasa, koszty lokalne i aktualne stawki.
4. Zweryfikuj harmonogramy dostawców: Potwierdź dokładne daty zamknięcia azjatyckich fabryk przed okresem świątecznym.
5. Zastosuj odpowiedni bufor czasowy: Uwzględnij dodatkowy czas na możliwe zakłócenia związane z CNY. Wielkość bufora zależy m.in. od trasy, gałęzi transportu, przewoźnika oraz harmonogramu zamknięcia fabryki. W przypadku kluczowych dostaw planowanie warto rozpocząć z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.